Hoe beïnvloeden menselijke activiteiten het functioneren van mariene voedselwebben?

Het functioneren van mariene voedselwebben staat onder menselijke druk. Het wegvissen van grote roofvissen heeft gevolgen voor alle niveaus in het voedselweb daaronder. Verstoring van sediment, bijvoorbeeld door bodemvisserij of baggeren, leidt tot het verlies van rifvormende soorten, bijvoorbeeld oesters, mossels en zeegrasbedden. De directe exploitatie van deze soorten, bijvoorbeeld de visserij op honderden vierkante kilometers oesterrif in de Noordzee, heeft geleid tot de volledige verdwijning van deze ecosystemen. Naast deze directe verstoring hebben ook klimaatverandering en de introductie van invasieve soorten effecten op de structuur van de gemeenschap en het functioneren van het voedselweb. Eutrofiëring beïnvloedt de samenstelling van het fytoplankton, en daardoor indirect het voedselweb dat hiervan kan leven. Het ontrafelen van voedselwebben in de zee is bijzonder complex, omdat bij vele organismen niet direct kan worden waargenomen wat ze eten. Geavanceerde biogeochemische methoden, gekoppeld aan wiskundige modellering, worden ontwikkeld om toch een beeld te krijgen van de structuur van de voedselwebben. Deze benadering moet op een groot aantal organismen worden toegepast om een beeld te krijgen van de effecten van de verschillende menselijke verstoringen. Pas als dit beeld duidelijk is, kunnen effectieve beschermende maatregelen voor soorten en/of habitats worden genomen, waardoor het voedselweb wordt gerestaureerd.