Heeft de patient meer baat bij reductie van resistentiegenen in micro-organismen, vectoren die die kunnen verspreiden of beide?

Vaak wordt bij (grootschalige) screening van ziekenhuizen op resistente micro-organismen tegenwoordig gebruik gemaakt van PCR. Dat vraagt om een genetische vertaalslag van wat nu precies een resistent micro-organisme gevaarlijk maakt. Vaak wordt de combinatie van een bepaald (ziekteverwekkend) organisme met een bepaald resistentie gen als uitgangspunt gebruikt. Echter uit literatuur blijkt dat overdracht van resistentiegenen naar andere organismen in de (ziekenhuis) praktijk plaatsvindt en dat die overdracht steeds gemakkelijker gaat, doordat er vectoren ontstaan die selectie op resistentiegenen versnellen. Alle antibiotica resistente micro-organismen uit een ziekenhuis weren, dus inclusief diegenen die dat van nature zijn, zou erg duur worden, maar mogelijk is beleid dat bepaalde vectoren uit een ziekenhuis bant (nog) wel kosteneffectief inzetbaar. Dit onderzoek zou ook een uitgangspunt voor een kwaliteitsindicator kunnen opleveren.