Hebben alle cellen de eigenschap dat ze resistent kunnen worden tegen medicijnen en kunnen wij voorspellen hoe?

Resitentie tegen medicijnen treedt op in in zowel prokaryote als eukaryote cellen. Deze resistentie, zowel intrinsiek als verworven, is een groot probleem bij de behandeling van infecties veroorzaakt door bacterien. Maar resistentie van kankercellen tegen medicijen vormt evenzeer een acuut en levensbedreigend probleem. Als kennelijk alle cellen de eigenschap hebben om resistent te worden, hoe kunnen we dan zorgen dat onze huidige behandelmethodes toch succesvol blijven? Kunnen we op basis van een quantitatieve analyse van de essentiele levens moleculen die aanwezig zijn in een cel (een ‘omics’ fingerprint van eiwiten, lipiden, metabolieten, DNA en RNA) voorspellen hoe een cel de werking van een medicijn gaat omzeilen. Kunnen we voor elk type cel gaan voorspellen wat de voorkeursroute is om resistent te worden? Kunnen we daarop anticiperen door andere of een combinatie van medicijnen toe te dienen? Of moeten we op basis van die informatie straks concluderen dat resistentie altijd zal optreden en dat de huidige ‘gerichte’ therapien op de lange termijn nooit succesful zullen zijn en dat compleet andere behandelmethodes ontwikkeld moeten worden?