Gaan rechters door op hen gerichte informatie over de gevolgen van hun uitspraken anders beslissen? Hoe komt dat?

Rechters geven vaak aan niet te (willen) weten hoe het partijen is vergaan na de uitspraak. Rechtspraak is toegespitst op het concrete geval; beleid en politiek zijn gericht op algemenere grootheden. Toch komt het wat vreemd over dat veel rechters vinden dat de gevolgen van hun beslissingen buiten hun bereik liggen. Rechters voelen zich ook wel gefrustreerd wanneer ze een draaideur crimineel weerzien in de rechtszaal. Dan heeft de vorige straf kennelijk niet geholpen. Door op verschillende rechtsterreinen rechters te informeren over de gevolgen van hun beslissingen zouden zij nieuwe beslissingen beter geïnformeerd kunnen nemen. Op onderdelen kunnen rechters natuurlijk kennisnemen van de rapportages van het openbaar ministerie, de raad voor de kinderbescherming, de raad voor de rechtspraak, de raad voor de strafrechtstoepassing, de raad voor de rechtspraak enzovoorts. We weten eigenlijk niet of ze het doen en of en hoe die kennis hun beslissingen beïnvloedt.