Bestaan er inmiddels methodes die het scheiden van racemische mengsels niet significant duurder maken?

Racemische mengsel zijn mengsels van gelijke delen optische isomeren (spiegelbeeld van dezelfde stof). Vaak is maar één van de optische isomeren afbreek-/werkbaar, bijvoorbeeld suikers in voedingsmiddelen. Als alleen de isomeer van suiker wordt gebruikt die niet wordt afgebroken in het menselijk lichaam, blijft de smaak zoet, maar leidt het niet tot overgewicht (de suiker wordt immers niet afgebroken). En ander voorbeeld betreft bestrijdingsmiddelen in de landbouw: wordt alleen de werkzame optische isomeer gebruikt, leidt dat tot een afname van 50% in te zetten product. Dertig jaar geleden was scheiden (resolutie) van racemische mengsels duur. Vandaar mijn vraag nu.